فاطمه گودرزی که روزگاری از ستاره‌های محبوب سینمای ایران بود، در تازه‌ترین اظهارنظر خود به مرور خاطرات روزهای بازیگری در دهه ۷۰ پرداخت و از رقم دستمزدی که بابت یک فیلم سینمایی دریافت کرده بود، پرده برداشت.

دستمزدی که به نیمه رسید

گودرزی درباره فیلم «می‌خواهم زنده بمانم» که سال ۱۳۷۳ روی پرده رفت، گفت که ابتدا یک میلیون تومان برای بازی در این اثر پیشنهاد داده بود؛ اما تهیه‌کننده با این رقم موافقت نکرد و در نهایت قرارداد بازی او با مبلغ ۸۰۰ هزار تومان به امضا رسید.

به گفته این بازیگر، آن مبلغ در شرایط اقتصادی آن سال‌ها رقم قابل توجهی محسوب می‌شد و روایت او از هزینه‌های زندگی آن دوران نیز گویای همین تفاوت است.

اجاره ۹ هزار تومانی در دهه ۷۰

گودرزی در ادامه خاطراتش اعلام کرد که در همان سال‌ها اجاره ماهانه خانه‌اش تنها ۹ هزار تومان بوده است. این روایت تصویری جالب از نسبت دستمزدها و هزینه‌های زندگی در دهه ۷۰ ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که درآمدهای سینمایی آن دوره در مقایسه با هزینه‌های روزمره زندگی چگونه تعریف می‌شد.

واکنش‌ها به روایت یک ستاره سابق

بازگویی این خاطره از سوی فاطمه گودرزی در فضای مجازی و میان علاقه‌مندان سینما بازتاب گسترده‌ای داشته است؛ چراکه مقایسه دستمزدهای سینما در دهه ۷۰ با ارقام چند ده میلیارد تومانی امروز، پرسش‌های تازه‌ای درباره اقتصاد سینمای ایران و جایگاه بازیگران در مقاطع مختلف تاریخی ایجاد کرده است.

فیلم «می‌خواهم زنده بمانم» یکی از آثار ماندگار سینمای ایران در دهه ۷۰ به شمار می‌رود و فاطمه گودرزی با بازی در آن، جایگاه خود را به عنوان یکی از چهره‌های شاخص آن دوره تثبیت کرده بود. اکنون پس از سال‌ها، روایت او از رقم دستمزدش، نگاهی تازه به پشت‌صحنه اقتصاد سینمای آن سال‌ها ارائه می‌کند.