در دنیای خودروهای کلاسیک، کمتر کوپهای به اندازه بامو M635 CSi توانسته هم احترام کلکسیونرها را برانگیزد و هم اشتیاق رانندگان را برانگیزد. این خودرو که در میانه دهه ۱۹۸۰ از خط تولید بامو خارج شد، در آن زمان یکی از سریعترین محصولات این شرکت بود و امروز نیز در میان ارزشمندترین اعضای خانواده کلاسیک سری ۶ جای میگیرد.
میراثی از جنس طراحی و موتور
طراحی «بینی کوسهای» با کاپوت کشیده، ستونهای باریک و تناسب بینقص بدنه، این کوپه را حتی پس از چهار دهه در زمره زیباترین خودروهای تاریخ صنعت خودرو نگه داشته است. اما ارزش واقعی M635 CSi تنها به ظاهر آن محدود نمیشود؛ زیر کاپوت، پیشرانه افسانهای M88 نشسته است؛ موتور شش سیلندر خطی ۳.۵ لیتری که ریشه آن به سوپراسپرت افسانهای بامو M1 بازمیگردد و بعدها در نخستین نسل M5 نیز به کار رفت. این موتور تنفس طبیعی بدون کمک توربوشارژر نزدیک به ۲۹۰ اسببخار قدرت تولید میکرد؛ عددی که در میانه دهه ۱۹۸۰ فوقالعاده به شمار میآمد.

دو نگاه به یک خودرو
همین پیشینه باعث شده علاقهمندان به دو گروه تقسیم شوند. گروه نخست بر این باورند که چنین خودرویی باید دقیقاً مطابق نمونه کارخانه بازسازی شود؛ هر پیچ و هر قطعه آن بخشی از تاریخ بامو است و تغییر دادن آن، به معنای از میان بردن اصالت خودرو خواهد بود. از نگاه این گروه، M635 CSi دیگر صرفاً یک خودرو نیست؛ یک اثر تاریخی متحرک است.
در سوی دیگر، گروهی قرار دارند که دیدگاه متفاوتی دارند؛ آنها میگویند خودرو برای رانده شدن ساخته شده، نه برای خاک خوردن در گاراژ یا نمایش در موزه. اگر قرار است یک M635 CSi دوباره جان بگیرد، چرا آن را به یک خودروی مسابقهای جذاب تبدیل نکنیم؟ خودرویی که بتواند در پیست همان کاری را انجام دهد که مهندسان بخش M همواره آرزویش را داشتند.
برنامه تبدیل به هیولای پیست
همین دیدگاه، مسیر این پروژه بازسازی را به سوی تبدیل به خودروی پیست سوق داده است. در این برنامه قرار است بخش زیادی از تجهیزات داخلی حذف شود، رولکیج حرفهای جایگزین صندلیهای عقب شود، صندلیهای مسابقهای و کمربندهای چندنقطهای نصب شوند و سیستم تعلیق به مجموعهای کاملاً مسابقهای ارتقا یابد. رینگهای سبک، ترمزهای قویتر و تایرهای مخصوص پیست نیز بخش دیگری از این تغییرات خواهند بود.

وضعیت واقعی خودرو
هرچند در نگاه نخست چنین تصمیمی برای بسیاری از کلکسیونرها غیرقابل قبول به نظر میرسد، اما واقعیت این است که این خودرو پیش از آغاز پروژه نیز فاصله زیادی با یک نمونه سالم کارخانهای داشت. سالها استفاده، فرسودگی، زنگزدگی و نیاز به تعمیرات گسترده باعث شده هزینه بازگرداندن آن به شرایط کاملاً استاندارد بسیار سنگین باشد. در چنین شرایطی، تبدیل آن به یک خودروی پیست شاید منطقیتر از بازسازی تمامعیار کارخانهای باشد.
جالب اینجاست که بسیاری از خودروهای مسابقهای موفق بامو در دهه ۱۹۸۰ دقیقاً بر پایه همین سری ۶ توسعه پیدا کردند؛ بنابراین تبدیل یک M635 CSi به خودروی پیست، برخلاف تصور، چندان هم دور از هویت اصلی آن نیست. این خودرو از همان ابتدا ظرفیت بالایی برای مسابقات استقامت و رقابتهای تورینگ داشت و حالا قرار است بار دیگر به همان ریشهها بازگردد.
هزینهها و ارزش واقعی پروژه
البته چنین پروژهای تنها به نصب چند قطعه اسپرت محدود نمیشود. بازسازی کامل شاسی، حذف بخشهای پوسیده، تقویت نقاط حساس بدنه، تنظیم دوباره سیستم تعلیق و بازسازی کامل پیشرانه، صدها ساعت کار تخصصی نیاز دارد. پروژههایی از این دست معمولاً ماهها یا حتی سالها زمان میبرند و هزینه نهایی آنها گاهی از ارزش خود خودرو نیز فراتر میرود.
با این حال، شاید ارزش واقعی چنین پروژههایی اصلاً به مسائل مالی مربوط نباشد. بسیاری از علاقهمندان خودروهای کلاسیک معتقدند مهمترین هدف، زنده نگه داشتن این خودروهاست؛ فرقی نمیکند در یک موزه باشند یا در حال ثبت سریعترین زمان یک پیست مسابقه.

اصالت یا هیجان؛ پرسشی بیپاسخ
همین موضوع، بحث قدیمی میان طرفداران خودروهای کلاسیک را دوباره زنده کرده است؛ اصالت یا کارایی؟ حفظ تاریخ یا خلق تجربهای تازه؟ پاسخ قطعی برای این سؤال وجود ندارد و شاید هر دو گروه تا حدی حق داشته باشند. اما یک نکته قطعی است؛ هر تصمیمی که برای چنین خودرویی گرفته شود، بامو M635 CSi همچنان یکی از مهمترین محصولات تاریخ بخش M باقی خواهد ماند. خودرویی که نه فقط به خاطر قدرت موتور یا طراحی ماندگارش، بلکه به دلیل تأثیری که بر آینده خودروهای اسپرت بامو گذاشت، جایگاه ویژهای در تاریخ صنعت خودرو دارد.
نظرات (0)