یک مطالعه تازه که نتایج آن در منابع علمی منتشر شده، حاکی از آن است که دیابت نوع ۲ می‌تواند دوران یائسگی را برای زنان دشوارتر کند. بر اساس این پژوهش، زنانی که به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند، در تمام مراحل یائسگی علائم شدیدتری نسبت به زنانی که این بیماری را ندارند، گزارش می‌کنند.

جزئیات پژوهش

این تحقیق به رهبری «یو لی لانگ» از دانشگاه اولجی کره جنوبی انجام شده و در آن نزدیک به ۳۰۰ زن ۴۰ تا ۶۴ ساله ساکن این کشور مورد بررسی قرار گرفتند. وضعیت دیابت شرکت‌کنندگان بر اساس آزمایش خون مشخص شد و برای سنجش علائم یائسگی نیز از پرسشنامه استاندارد استفاده شد.

به گفته محققان، از میان زنان شرکت‌کننده، ۲۲۰ نفر به دیابت مبتلا بودند یا در وضعیت پیش‌دیابت قرار داشتند، در حالی که ۷۶ نفر دیگر سابقه دیابت نداشتند. پژوهشگران در گزارش خود نوشته‌اند: «زنان مبتلا به دیابت، تعداد بیشتری از علائم یائسگی و شدت کلی بالاتری از این علائم را نسبت به گروه غیردیابتی تجربه کردند.»

اعداد چه می‌گویند؟

یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد که به طور متوسط، زنان دیابتی بیش از ۲۰ علامت یائسگی را تجربه می‌کنند، در حالی که این عدد برای زنان بدون دیابت کمتر از ۱۶ است. شدت علائم نیز در گروه دیابتی حدود ۳۷ امتیاز برآورد شد؛ رقمی که در زنان غیردیابتی حدود ۲۶ امتیاز بود.

به بیان دیگر، هم تعداد نشانه‌ها و هم شدت آن‌ها در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ به‌طور معناداری بیشتر است و همین موضوع می‌تواند کیفیت زندگی آن‌ها را در این دوره حساس به‌شدت تحت تأثیر قرار دهد.

نگاه کارشناسان

دکتر «استفانی فابیون»، مدیر پزشکی انجمن یائسگی، که در این مطالعه نقشی نداشته است، در واکنش به این یافته‌ها گفت: «این مطالعه نشان می‌دهد که زنان مبتلا به دیابت ممکن است بار بیشتری از علائم یائسگی را تجربه کنند.»

او افزود که این شرایط می‌تواند به‌ویژه در بروز گرگرفتگی که پزشکان آن را «علائم وازوموتور» می‌نامند، نقش خاصی داشته باشد. فابیون همچنین به پژوهش‌های پیشین اشاره کرد که نشان می‌دهد عوامل خطر قلبی-عروقی از جمله دیابت، فشار خون بالا و دیس‌لیپیدمی (عدم تعادل چربی‌های خون) با تکرار علائم وازوموتور مرتبط‌اند. به گفته او، زنانی که علائم وازوموتور بیشتری دارند، معمولاً وضعیت نامطلوب‌تری از نظر ریسک قلبی-متابولیک دارند.

پیام بالینی پژوهش

به باور محققان، این یافته‌ها بر دو نکته مهم تأکید می‌کند: نخست، ضرورت تشخیص به‌موقع و رسیدگی به علائم یائسگی در زنان مبتلا به دیابت؛ و دوم، در نظر گرفتن گذار به یائسگی به‌عنوان یک فرصت کلیدی برای شناسایی و مدیریت عوامل خطر قلبی-عروقی در تمام زنان.

به این ترتیب، دوره یائسگی نه‌تنها چالشی برای سلامت زنان دیابتی است، بلکه می‌تواند نقطه‌ای مهم برای پیشگیری و مراقبت‌های هدفمند پزشکی باشد.