دریاچه ارومیه، بزرگترین پهنه آبی داخلی ایران، در سال آبی جاری نفس تازهای کشیده است؛ بهگونهای که حجم آب ورودی به این دریاچه از مرز ۴.۵ میلیارد مترمکعب عبور کرده و از حقابه تعیینشده برای آن فراتر رفته است. این خبر را محمدعلی حسنپوراقدم، مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب شرکت آب منطقهای آذربایجانشرقی، روز شنبه در گفتوگو با خبرنگاران اعلام کرد.
عبور از حقابه تعیینشده
حسنپوراقدم با اشاره به آمارهای بهدستآمده از مجموع حقابه محققشده دریاچه ارومیه گفت: حجم آب ورودی به دریاچه در سال آبی جاری از ۴.۵ میلیارد مترمکعب فراتر رفته که این رقم بیش از سهمیه حقابه تعیینشده برای این پهنه آبی است. به گفته وی، بررسی آمارها نشان میدهد که در کنار مدیریت بهینه منابع آب، شرایط مساعد اقلیمی نیز در افزایش حجم آب ورودی به این دریاچه نقش مؤثری ایفا کرده است.
مدیر دفتر مطالعات پایه منابع آب آذربایجانشرقی با تأکید بر بهبود وضعیت آبی دریاچه ارومیه نسبت به سالهای گذشته، این روند را حاصل ترکیب عوامل مدیریتی و طبیعی دانست و بر لزوم تداوم اقدامات انجامشده برای حفظ این وضعیت تأکید کرد.
شرط پایداری شرایط آبی
حسنپوراقدم ادامه داد: استمرار شرایط کنونی نیازمند مدیریت علمی منابع آب، همکاری دستگاههای اجرایی و رعایت الگوی مصرف است تا پایداری ایجادشده در تراز آبی دریاچه ارومیه حفظ و تقویت شود. وی خاطرنشان کرد که تداوم این روند میتواند زمینهساز تثبیت شرایط آبی دریاچه ارومیه و تقویت امیدها برای بهبود هرچه بیشتر وضعیت این پهنه آبی باشد.
اهمیت دریاچه ارومیه
دریاچه ارومیه بهعنوان یکی از بزرگترین دریاچههای آب شور جهان و مهمترین تالاب بینالمللی شمال غرب ایران، سالهاست که در کانون توجه کارشناسان محیط زیست و برنامههای احیای دولت قرار دارد. این دریاچه که میان استانهای آذربایجان شرقی و آذربایجان غربی واقع شده، طی دهههای گذشته بهواسطه خشکسالیهای پیاپی، کاهش بارش و مصرف بیرویه منابع آب بالادست، بخش زیادی از تراز آبی خود را از دست داده بود.
احیای دریاچه ارومیه و تأمین حقابه زیستی آن از جمله اولویتهای اصلی طرحهای ملی محیط زیستی کشور به شمار میرود و مسئولان همواره بر تأمین سهمیه حقابه این پهنه آبی بهعنوان کلید اصلی احیای آن تأکید کردهاند. اکنون عبور حجم آب ورودی از حقابه تعیینشده، گامی مثبت در مسیر بازگشت تدریجی این دریاچه به شرایط مطلوب ارزیابی میشود؛ هرچند کارشناسان بر این باورند که حفظ این روند مستلزم برنامهریزی بلندمدت و پایداری اقدامات مدیریتی در سالهای آینده است.
نظرات (0)