ناسا در مجموعه تصاویر نجومی روز خود تصویری از گره‌های عجیب و دنباله‌داری منتشر کرده که از گاز و غبار در دل سحابی‌های سیاره‌ای شکل گرفته‌اند. این تصویر که با تلسکوپ فضایی جیمز وب ثبت شده، بخشی از سحابی مارپیچ (هلیکس) را با جزئیات فوق‌العاده‌ای در نور فروسرخ نشان می‌دهد.

گره‌هایی که پیش‌بینی نشده بودند

این گره‌های غیرمعمول که در سحابی حلقه، سحابی دمبل و سحابی ان‌جی‌سی ۲۳۹۲ نیز دیده می‌شوند، در ابتدا هرگز پیش‌بینی نشده بودند و منشأ آن‌ها هنوز به خوبی درک نشده است. وجود همین ساختارهای مرموز، سوال اصلی را پیش می‌کشد: چه چیزی باعث ایجاد گره‌های غیرمعمول گاز و غبار در سحابی‌های سیاره‌ای می‌شود؟

جرمی هم‌اندازه زمین و ابعادی فراتر از مدار پلوتون

گره‌های دنباله‌دار جرمی مشابه سیاره زمین دارند، اما اندازه آن‌ها معمولاً چندین برابر مدار سیاره پلوتون است. یک فرضیه برای تکه‌تکه شدن و تکامل این گره‌ها این است که گاز موجود توسط باد ستاره‌ای با چگالی کمتر اما بسیار پرانرژی که در حال تکامل است، از مرکز به بیرون رانده می‌شود.

سحابی مارپیچ؛ نزدیک‌ترین نمونه سحابی سیاره‌ای

سحابی مارپیچ یکی از نزدیک‌ترین نمونه‌های سحابی سیاره‌ای است که در پایان عمر یک ستاره مانند خورشید ایجاد شده است. این سحابی با نام فنی ان‌جی‌سی ۷۲۹۳ شناخته می‌شود و در فاصله حدود ۶۵۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی دلو قرار دارد.