با فرا رسیدن فصل برداشت غوره در شیراز، کارگاه‌های سنتی تهیه آبغوره در این شهر بار دیگر رونق گرفته‌اند. این کارگاه‌ها که فعالیت خود را همزمان با اوج رسیدن غوره‌های باغ‌های شهر و حومه آغاز می‌کنند، آبغوره تازه را به شیوه‌های کهن و دست‌ساز تهیه و عرضه می‌کنند.

آبغوره‌گیری؛ آیینی دیرینه در سفره ایرانی

آبغوره که از دیرباز یکی از چاشنی‌های پرکاربرد سفره ایرانی به شمار می‌رود، از غوره یا انگور نارس به دست می‌آید. در روش سنتی، غوره‌های تازه چیده‌شده پس از شست‌وشو له و فشرده می‌شوند و آب آن پس از صاف‌شدن، برای استفاده در انواع خوراک‌ها، خورش‌ها و ترشی‌ها نگهداری می‌شود.

آبغوره‌گیری علاوه بر جنبه خوراکی، با آداب و رسوم تابستانی نیز گره خورده است. در شیراز و بسیاری از شهرهای جنوبی و مرکزی ایران، این کار بهانه‌ای برای گردهم‌آمدن خانواده‌ها و مرور مهارت‌های سنتی آشپزی به شمار می‌آید و حال‌وهوای گرم تابستان را با آماده‌سازی مایحتاج پاییز و زمستان پیوند می‌دهد.

رونق دوباره کارگاه‌های سنتی

این روزها با شروع فصل، کارگاه‌های سنتی آبغوره‌گیری در شیراز مشتریان بسیاری دارند. تهیه آبغوره تازه از غوره‌های باغ‌های این شهر، ضمن حفظ طعم و کیفیت اصیل، جلوه‌ای از آیین‌های کهن را به نسل‌های تازه منتقل می‌کند و بخشی از هویت فرهنگی و غذایی منطقه را زنده نگه می‌دارد.