فرانکو بارزی، ستاره وفادار باشگاه آ.ث. میلان و یکی از ماندگارترین مدافعان تاریخ فوتبال ایتالیا، در سن ۶۶ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان از دنیا رفت. او که سال گذشته عمل جراحی برداشتن تودهای از ریه را پشت سر گذاشته بود، سرانجام پس از مدتی درگیری با این بیماری درگذشت و دنیای فوتبال را در سوگ نشاند.
سرمایهای به نام وفاداری
بارزی در تمام دوران بازیگری خود تنها پیراهن آ.ث. میلان را بر تن کرد؛ اتفاقی که در فوتبال امروز تقریباً غیرممکن به نظر میرسد. او از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۷ میلادی، حدود دو دهه، مدافع و سپس کاپیتان روسونری بود و در این مدت بیش از ۷۰۰ بازی رسمی برای میلان انجام داد. شماره ۶ او پس از خداحافظی، برای همیشه در این باشگاه بایگانی شد؛ افتخاری که تنها در مورد ستارههای استثنایی تکرار میشود.
بارزی که به «پیسینین» یعنی «کوچولو» در گویش میلانی معروف بود، با وجود قامت نهچندان بلندش، با قدرت در هوا، خواندن فوقالعاده بازی و ارسالهای دقیق، الگویی کمنظیر برای مدافعان نسلهای بعد شد. همتیمیهایش در میلان و حتی رقبای قدیمیاش همواره از او به عنوان نمادی از پاکیزگی، تعصب و اخلاق حرفهای در فوتبال یاد میکردند.
کارنامهای پر از افتخار
دوران درخشان بارزی با میلان با افتخارات زیادی همراه بود؛ از جمله:
- ۶ قهرمانی سری آ
- ۳ قهرمانی جام باشگاههای اروپا و لیگ قهرمانان
- ۲ قهرمانی جام بینقارهای
- ۴ قهرمانی جام حذفی ایتالیا و چندین سوپرکاپ
او همچنین در سال ۱۹۹۴ پس از درخشش در جام جهانی آمریکا، به عنوان نایبقهرمان توپ طلا انتخاب شد. در همان رقابتها، بارزی به عنوان کاپیتان تیم ملی ایتالیا، آتزوری را تا فینال رساند، اما ایتالیا در ضربات پنالتی مغلوب برزیل شد و بارزی یکی از ضربات پنالتی تیمش را از دست داد.
میراثی ماندگار
بارزی در کنار پائولو مالدینی، الساندرو کاستاکورتا و مائورو تاسوتی، یکی از ماندگارترین خطوط دفاعی تاریخ باشگاههای اروپا را تشکیل داد؛ خط دفاعیای که نقش اصلی در شکوه میلانِ آریگو ساکی و فابیو کاپلو در دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی داشت. او در تیم ملی ایتالیا نیز در سه جام جهانی حضور یافت و در جام جهانی ۱۹۸۲ به همراه آتزوری قهرمان جهان شد.
خبر درگذشت فرانکو بارزی موجی از واکنشها را در دنیای فوتبال برانگیخته است؛ بازیکنان پیشین، باشگاهها و هواداران در سراسر جهان با پیامهای خود یاد این اسطوره وفادار فوتبال ایتالیا را گرامی میدارند.
نظرات (0)