راننده مطمئن است کنترل کامل خودرو را در دست دارد، اما یک لحظه غفلت کافی است تا صدای برخورد شدید و خسارتی سنگین‌تر از هر تماس تلفنی از راه برسد. به گفته مسئولان پلیس راهور، ساده‌ترین اصل رانندگی یعنی توجه به جلو، در عمل به بزرگ‌ترین عامل سوانح رانندگی در تهران تبدیل شده است.

اعلام رسمی پلیس راهور درباره علت سوانح مرگبار

سردار سیدابوالفضل موسوی‌پور، رئیس پلیس راهور تهران بزرگ، با اشاره به بررسی تصادف‌های اخیر اعلام کرده است که توجه‌نکردن به جلو دلیل اصلی سوانح مرگبار پایتخت است. به گفته وی، هر سه تصادف شدیدی که طی چند روز گذشته در تهران رخ داده، دقیقاً به همین علت به وقوع پیوسته است.

در چنین حوادثی، گاهی راننده به جای دیگری خیره می‌شود و گاهی نیز چشم‌ها رو به جلو است اما ذهن و حواس او جای دیگری است؛ نتیجه در هر دو حالت یکی است: در یک لحظه کوتاه، کنترل خودرو از دست می‌رود و حادثه‌ای جبران‌ناپذیر شکل می‌گیرد.

مشاهدات میدانی از تقاطع‌های پرخطر تهران

وضعیت در میدان توحید به خوبی این خطر را نشان می‌دهد؛ جایی که با تغییر چراغ راهنمایی، برخی رانندگان تلاش می‌کنند از ثانیه‌های باقی‌مانده برای عبور استفاده کنند و موتورسیکلت‌ها نیز از لابه‌لای خودروها راه می‌جویند. هر بار چند دقیقه طول می‌کشد تا نظم ترافیکی به این تقاطع بازگردد و دقایقی بعد دوباره چراغ عوض می‌شود.

کمی پایین‌تر، در تقاطع خیابان نواب و خیابان آزادی، صف طولانی خودروها و اتوبوس‌ها پشت چراغ قرمز و عبور و مرور عابران پیاده از میان آن‌ها، فضایی آماده برای وقوع حادثه ساخته است؛ هرچند سرعت وسایل نقلیه در این نقطه چندان بالا نیست.

موبایل؛ عامل اصلی حواس‌پرتی رانندگان

احمد عزیزی، افسر راهنمایی و رانندگی مستقر در این منطقه، با اشاره به مشاهدات روزانه خود می‌گوید: «دلیل اصلی توجه‌نکردن به جلو، کار کردن با موبایل است. همین‌جا اگر به راننده‌ها دقت کنید، تعداد زیادی را می‌بینید که به‌جای مراقبت از رانندگی، تلفن همراه در دست گرفته‌اند؛ بعضی همزمان به تماس پاسخ می‌دهند و از میدان دور می‌زنند یا در چهارراه می‌پیچند.»

وی تأکید می‌کند که کارشناس تصادفات به سرعت تشخیص می‌دهد در برخورد دو خودرو کدام راننده به جلو توجه نکرده است. این تخلف در گزارش صحنه حادثه ثبت می‌شود و راننده متخلف به‌عنوان مقصر شناخته می‌شود.

خطر بزرگ‌تر در بزرگراه‌ها؛ از خسارت مالی تا تلفات جانی

تصادف‌های درون‌شهری در خیابان‌ها و تقاطع‌ها معمولاً خسارت مالی بیشتری به خودروها وارد می‌کنند، اما شرایط در بزرگراه‌ها کاملاً متفاوت است. راننده‌ای که با سرعت حدود ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت حرکت می‌کند، اگر تنها برای یک لحظه تمرکز خود را از دست بدهد، جان خود و سرنشینان سایر خودروها را به خطر می‌اندازد.

افزایش شمار موتورسواران و استفاده بسیاری از آن‌ها از موتورسیکلت برای کسب‌وکار، شمار تصادف‌های مربوط به موتورسیکلت را نیز بالا برده است. برخی موتورسواران با وجود دید کامل از مسیر، به دلیل غفلت یا مشغولیت ذهنی توان کنترل موتورسیکلت را از دست می‌دهند.

عزیزی درباره خطرناک‌ترین رفتار موتورسواران هشدار می‌دهد: «موتورسوارانی که گوشی را بین شانه و سر نگه می‌دارند و همان‌طور حرکت می‌کنند، نه تسلطی بر فرمان دارند و نه می‌توانند سرشان را بچرخانند و محیط اطراف را ببینند. بعضی از این افراد در همان حالت وارد تقاطع می‌شوند و امکان واکنش سریع را ندارند.»

رانندگان خودرو همواره انتظار چابکی و احتیاط از موتورسواران دارند، اما موتورسواری که مشغول مکالمه تلفنی است، به‌جای مسیر و ترافیک، روی گفت‌وگو تمرکز دارد و نمی‌تواند به‌موقع از مقابل خودروها فاصله بگیرد؛ غفلتی که در یک چشم به‌هم‌زدن می‌تواند به یک فاجعه تبدیل شود.